Leonie

Overzicht compagnonsSpreek af met deze compagnon

Mijn verlieservaring

Al vroeg in mijn leven kwam ik in aanraking met een verlies. Toen ik twee jaar was stierf mijn mama. Als kind besefte ik dit niet ten volle, maar in mijn pubertijd heb ik er hard mee geworsteld en veel verdriet gehad. Inmiddels heb ik het een plaats gegeven en kan ik er gemakkelijk over praten, maar de weg was lang.

Mijn vier grootouders waren als ouders voor mij en mijn twee broers. Ook van hen heb ik één voor één afscheid moeten nemen. Dit gebeurde telkens op een heel andere manier. Mijn bompa kreeg een hersenbloeding en was op korte tijd weg uit mijn leven. Mijn oma had dementie en na een lang, pijnlijk en traag proces heb ik ook van haar afscheid kunnen nemen. Ze wist niet meer wie ik was hoewel ze heel mijn leven voor me heeft gezorgd. Mijn andere oma had borstkanker en is hier meer dan vijf jaar voor in behandeling geweest. Ze haalde alles uit haar leven tot de laatste snik. Met heel de familie hebben we haar thuis verzorgd en mooie momenten gehad. Ze liet het toe en omarmde de dood in haar eigen bed thuis met geliefden om haar heen. Gelukkig had haar verstand haar niet in de steek gelaten. Tot slot was er mijn opa die een doodstrijd leverde. Hij was al een tijdje niet goed met vage klachten. Hij was zevenentachtig jaar oud en na enkele maanden werd er kanker gediagnosticeerd. Het was een hevige strijd. Een zes maanden later stierf hij op de palliatieve afdeling in Lier.

In tijden dat je afscheid neemt domineert verdriet en verlies je leven. De maatschappij blijft draaien en je moet maar mee. Ook al heb je dan vooral nood aan stilstaan en zorg voor jezelf. Vaak krijg je geen tijd om te bekomen. Het werk blijft niet liggen. Anderen zijn het snel vergeten of weten niet hoe ze je kunnen helpen. Vaak vragen ze hoe het gaat op momenten dat je niet kan antwoorden. Ik heb het ervaren als een chaotische tijd.

Wie ben ik

Als traumatherapeut sta ik dagelijks in contact met mensen en help ik hen te verwerken en voor zichzelf te leren zorgen. Zorg geven aan mensen staat centraal  in mijn leven maar uit ervaring heb ik geleerd dat zorg geven aan mezelf minstens even belangrijk is. Genieten doe ik van simpele dingen. Verre reizen, veel materiaal en exclusieve etentjes maken me niet gelukkig. Eens gaan joggen, een knuffel van mijn schat en een gezellig vriendinnenweekendje zijn zaken die me helemaal opfleuren. Sinds kort heb ik een zoontje gekregen en ik geloof ik dat er niets op de wereld me gelukkiger zal maken dan hij. Ik geloof dat alles wat we nodig hebben vaak veel dichter is dan we soms zelf denken.

Lost & Co en ik

Als ook jij het even niet meer weet of misschien een opeenstapeling van tegenslagen tegenkomt, aarzel dan niet om me een mailtje te sturen. Ik ben wel wat gewoon en een koffietje of een drankje gaan er altijd in. Ik weet uit eigen ervaring dat een babbel deugd doet en oplucht.