Lutgard

Overzicht compagnonsSpreek af met deze compagnon

Verlies en rouw, er zijn geen standaard woorden om er mee om te gaan. Tijdens mijn leven leerde ik mezelf om het een plaats te geven. Het niet te verdringen maar het te aanvaarden.

De eerste dreun kreeg ik vele jaren geleden bij een stuk gelopen huwelijk, ik bleef alleen achter met twee kleine kinderen en een torenhoge verantwoordelijkheid. Ik krabbelde weer recht en vocht voor mijn geluk en dat van mijn kinderen. Ik werkte aan mezelf. Zelfstandigheid en geloven in mezelf werd mijn motto.

Dan was er 10 jaar geleden de diagnose dementie bij mijn vader. De onmacht maakte me verschrikkelijk opstandig en boos. Het waren zeer moeilijke jaren en het werd een op voorhand verloren, zeer triestige strijd. Het is en blijft een kras op mijn ziel.

4 jaar geleden werd ik zelf ziek en kreeg ik borstkanker. Mijn lichaam liet me in de steek, zo ervoer ik het althans. Na jaren gewerkt te hebben als verpleegkundige op ‘palliatieve zorgen’ stond ik nu aan de andere kant. Het geloof in een goede afloop hield me recht en maakte me weerbaar.

Deze ervaringen maakten en vormden me tot de persoon die ik nu ben. Humor is en blijft belangrijk in mijn leven, zowel in mijn werk als in mijn persoonlijk leven. Als vrijwilligster ben ik naast Lost & co ook actief bij Leif waar ik bezoekers informeer over palliatieve zorg, euthanasie, levenseinde en zorgplanning.

Ondertussen ben ik enkele jaren op pensioen en geniet ik samen met mijn man van de  vele kleine dingen van het leven: samen gaan wandelen, een reisje maken, een goed boek lezen, genieten van onze zeven kleinkinderen, kletsen met vriendinnen, glasjuweeltjes maken, en soms ook eens gewoon ‘niets’ doen.

Ik probeer een tevreden iemand te zijn en ik ben gelukkig als ik anderen kan helpen. Klinkt misschien gek maar ik haal daar energie uit.

Ik hoop mijn ‘levenswijsheid’ te kunnen delen met jou en vooral te mogen luisteren naar jouw verhaal. Een stukje ‘mee-dragen’. Samen een wandelingetje maken, iets gaan drinken, samen een glasjuweeltje creëren enz. Want troost en luisteren drukt zich uit in woorden, maar beginnen soms ook gewoon in samen dingen doen.