Peter

Overzicht compagnonsSpreek af met deze compagnon
Onderweg ontdekte ik wat het mogelijk maakte om van zo’n groot verdriet te herstellen: gewoon doen; zeggen wat je voelt, zeggen hoe je je voelt; met de maten weer op zoek naar vogels en op een normale toon over Wim praten.

Wim en ik hebben elkaar 11 jaar gekend. Door de gang van het leven ‘maar’ 11 jaar.
Terwijl dezelfde gang van het leven ons het geschenk van onze ontmoeting gaf, talrijke
keren samenbracht. Vaak op het ritme van de seizoenen, of beter nog, als volgers van de
reisdrang van vogels. Het zijn de vogels die ons samen brachten. En dan spraken we elkaar
soms zonder opkijken door de lenzen van onze verrekijker. Dat opkijken deden we in de
auto, al wandelen, picknicken,.... En dan vertelden we elkaar de rest, vertelden we elkaar
ons leven. En daar hoorden onze gezinnen bij.
Hij was zo veel maar tegelijk zo bescheiden. En vooral een woordkunstenaar die zichzelf
op een schitterende wijze niet te veel au serieux nam.
En voor mij was - en is - Wim een gids op de weg die ik door het leven worstelde.
Elf jaar na onze eerste vogelobservaties samen, stond ik op zijn begrafenis met mijn
rechterhand op mijn linker bovenarm op de badge van het Falsterbo Bird Observatory. Die
badge heb ik samen met hem gekocht op een memorabele reis door Zuid-Zweden en toont
zijn favoriete vogel, de Rode Wouw.
Eerst probeerde ik tevergeefs sterk te zijn voor anderen. Tevergeefs maar zijn familie en
de maten van de vogelwerkgroep waren sterk voor mij en ik vond bij hen alle tijd om te
herstellen. En om te huilen.

En zo onderweg ontdekte ik wat het mogelijk maakte om van zo’n groot verdriet te
herstellen: gewoon doen; zeggen wat je voelt, zeggen hoe je je voelt; met de maten weer
op zoek naar vogels op een normale toon over Wim praten bij het ophalen van een
spectaculaire herinnering; met zijn gezin doen wat we anders ook deden; wandelen waar
hij me de weg toonde,...
Nu ben ik 7 jaar verder en ik leef mijn leven, in dankbare en bijzondere vriendschap met
zijn gezin. Nog altijd onderweg - letterlijk en figuurlijk - herinner ik mij zijn woorden of
hoe hij zou reageren als de gids die hij voor altijd voor mij en velen zal zijn.
Maar 11 jaar? Dankbaar om onvergetelijke 11 jaar!